شعرهای یادبود عمومی ,

(0)
(0)
شعرهای یادبود عمومی
در سوگ توام ناله ز عیّوق گذر کرد               داغ تو، دل سوخته را سوخته تر کرد
آهی که به یادت ز دل زار بر آمد               از کوه گذر کرد و بر افلاک اثر کرد

---------------------------------- -
آتش هجران تو همچون سپندم می کند               پر ز ناله همچو نی بند بندم می کند
داغ سنگینی که بر دل دارم از هجران تو               تا قیامت بر غم تو پای بندم می کند

---------------------------------- -
به یاد شمع رویت همچنان پروانه میسوزم               تورفتی من به جایت اندرین کاشانه میسوزم
گهی آیم کنار قبر تو با دیده ی گریان               گهی از مهربانی های تو در خانه میسوزم

---------------------------------- -
ای کاش تو باز آیی و من پای تو بوسم               در سجده روم صورت زیبای تو بوسم
هرجا که گذشتی و دمی جای گرفتی               آنجا رَوَم و گریه کنان جای تو بوسم

---------------------------------- -
باورم نیست که دیگر نشنوم آوای تو               یا نبینم روی ماه و قامت رعنای تو
سالها سنگ صبورم بودی و هم صحبتم               بی تو رنگ یأس دارد منزل و مأوای تو

---------------------------------- -
تو کریمی و رحیمی و غفور               کن ز تاریکی مرا راهیِ نور
ای رحیم مهربان، حیِّ قدیر               جان زهرا و علی دستم بگیر

---------------------------------- -
عاقبت زین دار فانی پر کشیدم یا حسین               عشق تو مهر علی در سینه دارم یا حسین
من در این وادی غریبم جان زهرا مادرت               هر شب جمعه گذر کن بر مزارم یا حسین

---------------------------------- -
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک               چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم
من به خود نامدم اینجا که به خود باز روم               آنکه آورد مرا باز برد بر وطنم

---------------------------------- -
هر دم که یادت می کنم، اشک از بصر ریزد مرا               چون یاد رفتارت کنم، خون جگر ریزد مرا
ای رفته از پیشم کنون، از خاطرم کی می روی               گفتار تو چون بنگرم، بغض گلو گیرد مرا

---------------------------------- -
سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت               آتشی بود درین خانه که کاشانه بسوخت
تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت               جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

---------------------------------- -
از عرش صدای ربنا می آید               آوای خوش خدا خدا می آید
فریاد که درهای بهشت باز کنید               مهمان خدا پیش خدا می آید

---------------------------------- -
رفتی از دیده و داغت به دل ماست هنوز               هر طرف می نگرم روی تو پیداست هنوز
آنقدر مهر و وفا بر همگان کردی تو               نام نیکت همه جا ورد زبان است هنوز

---------------------------------- -
همتم بدرقه راه کن ای طائر قدس               که دراز است ره مقصد و من نو سفرم
ای نسیم سحری بندگی من برسان               که فراموش مکن وقت دعای سحرم

---------------------------------- -
هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود               هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود
آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت               که اگر سر برود از دل و از جان نرود

---------------------------------- -
بعد پرپر شدنت، ای گل زیبا، چه کنم؟               من به داغ تو، جوان رفته ز دنیا، چه کنم؟
بهر هر درد، دوایی است، مگر داغ جوان               من به دردی که بر او نیست مداوا، چه کنم؟

---------------------------------- -
از خاطر دلها نرود یاد تو هرگز               ای آنکه به نیکی همه جا ورد زبانی
---------------------------------- -
پـروردگارا تـو رئوف و مهربانی، کریمانه می بخشی و حکیمانه باز می ستانی
---------------------------------- -
در نگاهت خستگی معنا نداشت               وسعت پاک تو را دریا نداشت
آه ای جاری تر از خورشید خوب               کاشکی هرگز نمیکردی غروب

---------------------------------- -
آمدم ای شاه پناهم بده               خط امانی ز گناهم بده
در شب اول که به قبرم نهند               نور بدان شام سیاهم بده

---------------------------------- -
گر چه من دیگر نمی بینم گل روی تو را               خاطراتت را در این غمخانه مهمان میکنم
گوهر یکدانه ام ای بهترین خوبم بدان               تا ابد یاد تو را در سینه پنهان میکنم

---------------------------------- -
شعله ای خاموش گشت و خانه ای بی نور شد          گوهر ارزنده ای پنهان به خاک گور شد
---------------------------------- -
او مهر علی داشت در این دار مکافات          با عشق علی ، شاه ولایت به جنان رفت
او عشق حسین داشت به دل در همه احوال           با عشق حسین بن علی او ز جهان رفت
---------------------------------- -
فلـک آخــر ربودی گوهــر یکدانه مــا را          بگـو بر ما چـرا بردی تو آن دردانه مــا را
ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن          گل مــا چیدی و برهـم زدی گلخانه مــا را
شرکت سازنده